İlk defa bir arabamı satarken, sanki ruhumu da satıyormuşcasına kaktüs misali oldu bedenim.... Hani derler ya film şeridi gibi geçti hayatım gözlerimin önünden diye... Anladım ki benim, Sirionla paylaştıklarım Blu-Ray kalitesinde 4 sezonluk nefes kesen bir dizi tadındaymış.... O kadar buruk o kadar hüzünlü bir veda seramonisiydi ki , yeni sahip neredeyse " abi ben sizi ayırarak bu vebali taşımak istemiyorum " diyecekti...
İnsanın sevdiği bir şeyden, sadece ve sadece mecbur olduğu için ayrılması gerektiğini kabul etmeyen beynimi, bu duruma alıştırmak için " Issız adam " filmini defalarca seyretmek zorunda kaldım...
Ve artık elma şekerim yoktu......
Hepinizi çok seviyorum.... Sağlıcakla kalın....
